جنایتکاران سودان در برج خلیفه!

گزارش تحقیقی گاردین فاش کرده است که امارات نه‌تنها به نیروهای واکنش سریع سودان سلاح می‌دهد، بلکه به فرماندهان متهم به نسل‌کشی اجازه داده ثروت‌های نامشروع خود را در ویلاهای نزدیک باشگاه ترامپ و آپارتمان‌های برج خلیفه دوبی پنهان کنند.

در زمانی که سودان با بزرگ‌ترین بحران انسانی جهان و خطر قحطی که میلیون‌ها نفر را تهدید می‌کند، مواجه است، گزارش تحقیقی روزنامه انگلیسی گاردین از چهره دیگر جنگ در این کشور پرده برداشت. 

بر‌اساس این گزارش، آن‌طور که فارس نوشته است، فرماندهان نیروهای واکنش سریع که متهم به ارتکاب جنایات نسل‌کشی هستند، از امارات به عنوان «خزانه پشتیبان» و پناهگاهی امن برای پنهان‌سازی ثروت‌های کلان خود و اعضای خانواده‌های خود استفاده می‌کنند. 

گزارش مذکور که به قلم «مارک تاونسند» منتشر شده، نشان می‌دهد که دوبی به مرکزی حیاتی برای «مجتمع صنعتی شبه‌نظامی»، تبدیل شده است که از آفریقا تا غرب آسیا امتداد دارد. چنان‌که در همین صفحه از روزنامه در روزهای گذشته آمد، تحقیقی که توسط گروه آمریکایی «سنتری» انجام شده، نشان می‌دهد که اعضای خانواده «محمد حمدان دقلو» (حمیدتی) و نهادهای مرتبط با او که تحت تحریم قرار دارند، بیش از ۲۰ ملک لوکس در امارات به ارزش تقریبی ۲۲ میلیون دلار (۱۷.۷ میلیون پوند) خریداری کرده‌اند.

این سرمایه‌های ملکی که همزمان با آوارگی میلیون‌ها نفر در سودان به دست آمده، ریشه‌های خود را عمدتاً مدیون «طلای قاچاق» است.

 از زمانی که حمیدتی در سال ۲۰۱۷ بزرگ‌ترین معدن طلا در دارفور را تصاحب کرد، شبکه‌ای از شرکت‌های مستقر در امارات او را قادر ساخته تا این فلز گرانبها را به پول رایج تبدیل کند و از موقعیت دوبی به عنوان مرکز جهانی تجارت طلا بهره ببرد.

جزئیاتی از دارایی‌های ملکی خانواده «دقلو»

طبق این گزارش، بستگان حمیدتی ویلاهای لوکس ۶ خوابه‌ای را در یک مجتمع مسکونی حصارکشی‌شده در نزدیکی میدان اسب‌دوانی مرکز دوبی، از طریق شرکت «پرودیجیوس» خریداری کرده‌اند که مالک آن به تجارت طلا مرتبط است و به دلیل تأمین مالی شبه‌نظامیان تحت تحریم‌های آمریکا قرار دارد. همچنین همسر حمیدتی شش‌ماه پس از شروع جنگ خونین، یک قطعه زمین به ارزش ۶۲۷هزار پوند در یک پروژه مسکونی لوکس در نزدیکی باشگاه بین‌المللی گلف ترامپ خریداری کرده است. 

مشاوران مالی و فرماندهان مرتبط با نیروهای واکنش سریع، مانند «مصطفی ابراهیم عبدالنبی» نیز که تحت تحریم‌های بین‌المللی قرار دارند، آپارتمان‌های لوکسی در «برج خلیفه» به ارزش بیش از نیم میلیون پوند خریداری کرده‌اند!

حمایت نظامی و تسهیلات مالی 

این تحقیق، تصویری روشن از نقش امارات در سودان ترسیم می‌کند. علاوه‌بر اتهامات بین‌المللی مستمر علیه ابوظبی مبنی بر تأمین سلاح و جذب مزدور (از جمله مزدوران کلمبیایی) برای شبه‌نظامیان واکنش سریع، اکنون امارات به عنوان یک حامی مالی نیز ظاهر شده است. «نیک دونووان»، بازرس ارشد گروه «سنتری»، می‌گوید: «امارات نه‌تنها به شبه‌نظامیان سلاح می‌دهد، بلکه اجازه می‌دهد دوبی را به عنوان مقر بخشی از مجتمع صنعتی شبه‌نظامی خود و پناهگاهی امن برای ثروت‌ خود انتخاب کنند.»

این افشاگری‌های تکان‌دهنده در زمانی رخ می‌دهد که سازمان ملل تأیید کرده که حملات نیروهای پشتیبانی سریع به الفاشر «نشانه‌های نسل‌کشی» را در خود دارد. در شرایطی که رهبران شبه‌نظامیان و خانواده‌هایشان در مجتمع‌های محصور در دوبی زندگی می‌کنند، ۳۳ میلیون سودانی برای زنده ماندن به‌شدت به کمک نیاز دارند. با وجود این‌که خانواده دقلو هرگونه تخلفی را رد کرده و مدعی انجام فعالیت‌های تجاری «مشروع» مانند تجارت دام هستند، ارتباط نزدیک میان املاک لوکس، شبکه‌های قاچاق طلا و شرکت‌های تحت تحریم، امارات را در تضاد مستقیم با تعهدات بین‌المللی خود قرار می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه تسهیلات مالی در دوبی به تداوم چرخ جنگ سوزان سودان کمک کرده است. گفتنی است، اگر یافته‌های این گزارش‌ها و تحقیقات مستقل را در نظر داشته باشیم، ما با نمونه‌ای کلاسیک از پیوند میان اقتصاد جهانی، بازارهای دارایی لوکس و منازعات خونین محلی روبه‌رو هستیم، جایی که سرمایه‌های ناشی از منابع طبیعیِ استخراج‌شده در بستر جنگ، از طریق شبکه‌های مالی و تجاری فرامرزی به دارایی‌های امن تبدیل می‌شوند. تجربه‌های پیشین در حوزه «اقتصاد منازعه» نشان داده‌اند که وقتی مسیرهای تبدیل منابع خام- مانند طلا- به نقدینگی بین‌المللی، شفاف و پاسخگو نباشد، این چرخه می‌تواند به تداوم درگیری دامن بزند. از منظر حقوق بین‌الملل و نظام تحریم‌ها نیز، هرگونه تسهیل دسترسی افراد یا نهادهای تحت تحریم به بازار املاک و سیستم مالی، پرسش‌های جدی درباره اجرای مؤثر مقررات مبارزه با پولشویی و تأمین مالی درگیری‌ها ایجاد می‌کند. 

در نهایت، این پرونده- فارغ از موضع‌گیری‌های سیاسی- بار دیگر نشان می‌دهد که در عصر جهانی‌شدن سرمایه، خطوط میان میدان نبرد و بازارهای مالی چندان پررنگ نیست، به خصوص اگر یک طرف ماجرا رد پای قدرت‌های بزرگ در میان باشد، یا کشورهایی که حمایت این قدرت‌ها را دارند! در این مورد به‌خصوص، شبه‌نظامیان جنایتکار حمایت امارات را دارند و امارات حمایت آمریکا، پس دیگر حقوق بشر اهمیتی ندارد!